Samuel Mawake Matlare v Die Staat

Die appellant en ’n medebeskuldigde is in die streekhof Bela Bela skuldig bevind aan ’n oortreding van artikel 34(1)(b) van die Wet op die Suid-Afrikaanse Reserwebank 90 van 1989, naamlik die aanbieding van 5 570 vervalste R200-banknote op 28 Oktober 1999. Die staat se saak het hoofsaaklik berus op die getuienis van inspekteur Oosthuizen, wat as lokagent opgetree het. Die medebeskuldigde het vooraf gereël om vervalste geld te verkoop en het die appellant as ‘Sam’ geïdentifiseer as die persoon in besit van die geld. Tydens die ontmoeting het die appellant, op versoek van die medebeskuldigde, ’n sak met vervalste banknote uit die voertuig gehaal en dit is aan die polisie vertoon. Die appellant se weergawe was dat hy bloot ’n guns bewys het, onbewus was van die inhoud van die sak, en geen aandeel in die aanbieding van die vervalste geld gehad het nie. Hierdie weergawe is deur die verhoorhof as onwaarskynlik verwerp.

Die appèl teen beide die skuldigbevinding en die vonnis is van die hand gewys.

Die saak bevestig die benadering tot die beoordeling van beskuldigdes se weergawes in die lig van inherente waarskynlikhede en beklemtoon dat onbetwiste getuienis nie noodwendig redelike twyfel skep nie. Dit is ook belangrik vir die uitleg en toepassing van artikel 34(1)(b) van die Wet op die Suid-Afrikaanse Reserwebank en vir riglyne oor gepaste vonnisse vir ernstige ekonomiese misdade.